تبليغاتX
ناپایدار در عشق

ناپایدار در عشق

به نام صلیب شکسته عشق

دل من دیگر آن درد اشنا نیست

                                                                  نگاهم دیگر آن برق بلا نیست.

زمانی باز می گردی به سویم

                                                                   که دیگر دردلم مهرووفا نیست.

جدایی نیست این دل رازغمها

                                                                   که بوی گل زبرگ گل جدا نیست.

خوشا شبهای هجران وغم دل

                                                                   که دربزم محبت جز ریا نیست.

شدم خاک ره میخانه چندی

                                                                   ندانستم که در مستان صفا نیست.

اگر آهم نگیرد دامنت را

                                                                   زبانم لال می گویم خدا نیست.

صفای خلوت دل را بنازم

                                                                   که آنجا یک سر مو هم خطا نیست.

بگوش من مخوان افسانه عشق

                                                                   که این بیگانه از دل آن هما نیست.

                                                                   

+ نوشته شده در  جمعه هفتم تیر 1387ساعت 23:29  توسط رومینا  | 

رفتی و دلم رو شکستی.این دل شکسته بهتر

                                                                    پوسیده رشته عشق.از هم گسیخته بهتر

من انتقام دل را.هرگزنگیرم از تو

                                                                     این رفته راه ناحق.درخون نشسته بهتر

دربزم باد نوشان.ای غافل از دل من

                                                                      بستی دو چشم وگفتم.میخانه بسته بهتر

چون لاله های خونین.ریزد سرشکم امشب

                                                                       بر گور عشق دیرینه.گل دسته دسته بهتر

ایینه ایست گویا.این چهره غمگینم

                                                                       تاراز دل ندانی.درهم شکسته بهتر

فرسوده بند الفت.باصد گره نیرزد

                                                                       پیمان است و بیجا.ای گل نبسته بهتر

گر یادگار باید.از عشق خانه سوزی

                                                                       داغی هما بشینه.جانی که خسته بهتر.

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 23:56  توسط رومینا  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 23:47  توسط رومینا  | 

وقتی از هنجره کوچه صدایم کردی

                                                                  کفشی از دربه دری نیز به پایم کردی

من سرگرم خودم بودم که با صله عشق

                                                                  امدی بی سبب از خویش جدایم کردی

سخن از همدلی و همسفری بود که باز

                                                                   در پس وسوسه ای گنگ رهایم کردی.

به جز از خویش بریدن.به جز از دلتنگی

                                                                   بگو ای عشق.بگو تو چه برایم کردی؟

می روی مساله ای نیست ولی حیف نبود.

                                                                   پشت این کوچه بن بست رهایم کردی!؟

تا تو رفتی همه گفتند:که از دل برود.هر انکه از دیده برفت.

                                                                                         و در ان لحظه:

                    به ناباوری و غصه من خندیدند.

و کنون اه تو ای رفته سفر

                                                                  که دگر باز نخواهی برگشت.

کاش می امدی و می دیدی

                                                                  که در این کلبه خاموش هنوز.

یادگار تو بجاست

                                                            کاش یک لحظه سرود شب اندوه مرا می خواندی.

که چها بر من ازرده گذشت

                                                            کاش می دانستی که در این عرصه دنیای بزرگ.

چه غم الوده جداییهاست

                                                            و بدانی تو:که از دل نرود.هر انکه از دیده برفت.

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 1:8  توسط رومینا  | 

قلب مرا میان غمت جا گذاشتی

                                                           تا در حریم غربت من پا گذاشتی!

رفتی و در سکوت تماشا نموده ام

                                                           تنهایی.مرا تو چه تنها گذاشتی!

رفتی و سهم عشق برای دل تو بود

                                                           سهمی برای این دلم ایا گذاشتی؟

یک بغض کال.یک سبد از درد بی کسی

                                                           سهم من غریب که این جا گذاشتی

گفتی بهار می رسد اما دروغ بود

                                                           در قلب من غمی چون اهورا گذاشتی

مجنون دیگری شدی دشت پیش روت

                                                           من را میان غصه چو لیلا گذاشتی

گفتی که از بهشت نصیبی نبرده ای

                                                           ان را تمام کردن حوا گذاشتی

یک قطره اشک سهم من از روزگار شد

                                                           در لحظه ای که پا به دنیا گذاشتی.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 1:28  توسط رومینا  | 

من همونم که همیشه غم و غصم بی شماره

                                                         اونی که تنها ترینه حتی سایه هم نداره

این منم که خوبی هامو کسی هرگز نشناخته

                                                          اون که در راه صداقت همه هستی شو باخته

اون که با زمزمه عشق دو سه روزی عاشقم شد

                                                           عشق او باعث زجر همه دقایقم شد

اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن می ترسید

                                                            همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر ازاین صداقت.چه ثمر از این نجابت؟

                                                            وقتی حتی سر سوزن به وفا نکردیم عادت.

 

                                                               

                             

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم فروردین 1387ساعت 0:13  توسط رومینا  | 

به یار گفتم:

                           چقدر دوستم داری؟

گفت:

                            به اندازه ستارگان اسمان

از خوشحالی به اسمان نگاه کردم و جزء تکه ای ابر سیاه

                                           چیزی در اسمان ندیدم

نگاهی به یار کردم و گفتم:

                                           افسوس زندگی به من اموخت چگونه اشک بریزم

                                           ولی اشکهایم به من نیاموخت چگونه زندگی کنم!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386ساعت 1:39  توسط رومینا  | 

از پس شیشه عینک.استاد

                                                       سرزنش وار مرا می نگرد

باز هم از نگاهم می خواند

                                                       که چه ها در دل من می گذرد

می کند مطلب خود را دنبال

                                                       بچه ها.عشق گناه است گناه

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اسفند 1386ساعت 23:10  توسط رومینا  | 

یادته یه روز غمگین بهار که دل اسمون گرفته بود.

اومدی با ناز توی شهر کوچیک قلب من.یادته؟

اون وقتا من هنوز بچه بودم.معنی عشقو نمی دونستم.

ولی وقتی تو رو از دور دیدم.یکدفعه قلبم ریخت.

نگاه هامون توی هم زنجیر شد.تو به من خندیدی.

وقتی به خود اومدم.تو کوچه تنها بودم:

بعد از اون از صبح تا شب.تو کوچه وایسادم که شاید تو از خونه بیای بیرون.

روزها رفت و گذشت.کم کم با همدیگه اشنا شدیم.

چه روزای خوبی بود یاد اون روزها به خیر.همه چیز زیبا بود.

وقتی تو کلاس دبیرمون می یومد درس رو می داد.

مرغ اندیشه من از تویه کلاس پر می گرفت می یومد توی کوچه.می یومد پهلوی تو.

یکدفعه که به خودم می اومدم.خودم رو توی کلاس می دیدم

دبیرمون می یومد بالای سرم.زیر لب اروم می گفتش پسرم.

به چه چیز فکر می کنی؟سرمو روی کتاب می انداختم.

و می گفتم:دیشبو تا صبح اقا بیدار بودیم.

خودتون خوب می دونید که دیگه امتحانا نزدیکه.ما باید کتابها رو دوره کنیم.

خنده معنی داری روی لبش گل می کرد.درس رو نیمه کار گذاشت و گفت:

می دونم فرزندم!نمی خواد دیگه به من دروغ بگی!

ما هم اخه یه روزی مثل شما جوون بودیم.می دونم الان چی احساس می کنی؟

اه سردی می کشیدو حرفاشو دنبال می کرد:

می دونم فرزندم.به خدا حیف شماست عاشق بشین

عشق چیز خوبی نیست!عاشقا فردای خوبی ندارند.

منم اون وقتا که هم سن شماها بودم به یکی دل بستم!

من و اون همدیگه رو دوست داشتیم.

اون همیشه می گفت.که به من وفا داره.

ولی وقتی که منو خوب اسیر عشقش دید.منو تنها رها کرد.

بعد اون دنیا برام زندون شد.همه کاخ امید و ارزوم ویرون شد.

دیگه هیچ وقت دل من شاد نشد.دیگه هیچ وقت گل خنده رو لبام باز نشد.

شماها باید دیگه گول نخورید:دخترا معنی عشقو نمی فهمن به خدا!

همشون بی وفائن.همشون عاشق پول و طلائن.

سعی کنید عاشق نشید.قطره اشکی روی چشماش نشست.

اون وقت چشماش رو بست و رفت توی فکر.زیر لب اروم گفتم:نه اقا این جوری نیست.

اگه همه دختر ها بی وفائن.یار من وفا داره.اخه اون دوستم داره.

روزها رفتند و گذشت.یادمه عصر یه روز جمعه:

صدای همهمه ای رو شنیدم.اومدم بیرون ببینم چی شده؟

می دونی من چی دیدم؟تورو دیدم که لباس عروس سفید به تن داری!

روی سرت تور سپیدی کشیدی.چشمامون باز توی هم زنجیر شد.

تو چشمامون پر اشک شور شد.توی اون اشکها تورو گم کردم.

چهره دبیرمون رو دیدم که با طعنه گفت:حالا دیدی پسرم؟!

دیدی گفتم دخترا معنی عشقو نمی دونن به خدا!حالا باور کردی؟

دیدی حالا همشون بی وفائن.اشکها از روی گونه ام سر خوردن.

همه ریختن رو زمین.دوباره تو رو دیدم تو چشمات گل غم نشست.

زیر لب زمزمه کردم اروم:

             ((دخترا معنی عشقو نمی فهمن به خدا!همشون بی وفائن بی وفا))

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 3:14  توسط رومینا  | 

عشق مانند کلافی است پیچ در پیچ.

                                                            اولش پیچ.اخرش هیچ.

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت 1:28  توسط رومینا  | 

یاران.به خداکه بی وفایی نکنید

                                                   با عاشق دلسوخته جدایی نکنید.

یا ان که وفا کنید تا اخر عمر

                                                    یا ان که از اول اشنایی نکنید.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 0:22  توسط رومینا  | 

چه دردی است در میان جمع بودن

                                                          ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

                                                          ولی در چشم خود ارام نشستن

برای هر لبی شعری سرودن:

                                                          ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم دوستی دستی فشردن

                                                          ولی با هر سخن قلبی شکستن

به نزد عاشقان چون سنگ خاموش

                                                         ولی در بطن خود غوغا نشستن

به غربت.به خاک سپردن

                                                         ولی بر دل امید خانه بستن

به من هر دم نوای دل زند بانگ

                                                         چه خوش باشد از این غم خانه رستن.

چه دردی است در میان جمع بودن:

                                                        ولی در گوشه ای تنها نشستن.

 

 

 

                                                      

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 1:32  توسط رومینا  | 

نظر نمی کنی چرا؟به من که جزء وفا به تو دگر گنه نکرده ام.

به من که جزء به روی تو به کس نگه نکرده ام.

نظر نمی کنی چرا؟به من که سرو قامتم خمیده شد برای تو.

به من که شسته ام به اشک.ز عالمی گناه تو.

نظر نمی کنی چرا؟به من که خون دل خورده ام به جای اب زندگی.

به من که جان نهاده ام به کف برای زندگی.

نظر نمی کنی چرا؟من که خون به جای اشک فشانم از برای تو.

به من که با اشاره ات سر افکنم به پای تو.

نظر نمی کنی چرا؟به من که وصل تو بود همیشه ارزوی من.

به من که بهر وصل تو بریخت ابروی من؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 0:43  توسط رومینا  | 

    زپیر میکده پرسیدم:

                                            زندگی چیست؟

چشمی بر هم زد و گفت:

                                            همان که گذشت.                               

                                     

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 0:9  توسط رومینا  | 

دو خط موازی

                                حتی با فاصله هایی اندک

                                                                             که میانشان باشد

                                هرگز

                                                      به هم نمی رسند

من و تو

                                                      حکایت همین دو خطیم

                                                                                            دو خط موازی....

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 23:0  توسط رومینا  | 

۱ـ نگاه    ۲ـ لبخند    ۳ـ سلام    ۴ـ کلام    ۵ـ وعده    ۶ـدیدار   

۷ـ اشنایی    ۸ـ راز و نیاز    ۹ـمهرو محبت    ۱۰ـ عشق    ۱۱ـ بوسه    ۱۲ـ عروسی

و بالاخره سیزدهم:

                               رسوایی:

                                                     نه عشق و نه زندگی:

                                                                                            زیرا هر دو غروب خواهند کرد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 2:13  توسط رومینا  | 

مرا عمری به دنبالت کشاندی                                      سر انجام مرا به خاکستر نشاندی.

ربودی دفتر دل را ولی افسوس                                     که سطری هم از ان دفتر نخواندی.

گذشتی از ما ولی اخر نگفتی                                      که بعد از من به امید که ماندی؟

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 1:40  توسط رومینا  | 

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد                               وسعت تنهایی ام را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من                                   گریه پنهانیم را حس نکرد

در هجوم لحظه های بی کسی                             درد بی کس ماندنم را حس نکرد     

ان که با اغاز من مانوس بود                                  لحظه پایانیم را حس نکرد.

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 0:43  توسط رومینا  | 

سیب سرخی را به من بخشیدو رفت

                                                                      ساقه سبز مرا هم چیدو رفت

عاشقی های مرا باور نکرد

                                                                      عاقبت بر عشق من خندیدو رفت

اشک در چشمان سردم حلقه زد

                                                                      بی مروت گریه ام را دیدو رفت

با غم هجرش مدارا می کنم

                                                                      گر چه بر زخمم نمک پاشیدو رفت.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 21:55  توسط رومینا  | 

گفتند در میان همه خوبان تنها تو رسم وفا دانی.

یعنی اگر کسی به تو دل بندد. کارش نمی کشد به پشیمانی.

با این امید دل به تو بستم من. وزهر چه بود گسستم من.

گفتم به دل که یافتمش اخر        ان ارزوی گمشده پیدا شد.             اما چرا رفتی ای وفادار من؟

                                                                  

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 15:17  توسط رومینا  | 

میان زنان و مردان. تفاوت از زمین تا اسمان است!!!

رسیدن به مرحله بلوغ و پختگی:زنان:زنان خیلی سریعتر از مردان به بلوغ و پختگی فکری و ذهنی می رسند. یک زن در سن ۱۷ سالگی قادر است مثل افراد کاملا بزرگسال رفتار کنند. مردان: بیشتر پسران ۱۷ ساله هنوز در عوالم نوجوانی و خاصی به سر می برند و به فکر ورزش هستند.

حمام و دستشویی: مردان: معمولا شستن وسیله ضروری در حمام و دستشویی مردان به چشم می خورند:مسواک. کرم اصلاح. تیغ اصلاح. صابون. حولهو شامپو.  زنان: معمولا بیش از بیست تا سی قلم وسیله مرتبط با ارایش و بهداشت زنان در حمام و دستشویی مخصوص انان به چشم می خورند. تعداد این وسایل ان قدر زیاد است که مردان حتی قادر به شناسایی ان ها نیستند.

اینه: مردان: مردان اهمیت چندانی به اینه نمی دهند و فقط برای بررسی نهایی سر و وضع شان در لحظه خروج از خانه. نگاهی به تصویر خود در اینه می اندازند. زنان: زنان بدون وجود اینه. قادر به زندگی نیستند! انان از هر سطح شفاف و منعکس کننده ای برای دیدن تصویر خود استفاده می کنند. مثل: اینه. پشت قاشق. پنجره. ویترین مغازه ها و فروشگاه هاو ...

تلفن: مردان: مردان تلفن را به عنوان وسیله و ابزاری ارتباطی تلقی می کنند. انان از تلفن فقط برای دادن پیام های کوتاه به دیگران استفاده می کنند. زنان: زنان عاشق تلفن هستند و از ان استفاده مداوم می کنند. مثال: زنی که به مدت دو هفته تمام پیش دوستش بوده. به محض باز گشت به خانه به سراغ تلفن رفته و به ان دوستش زنگ می زند و دست کم سه ساعت تمام با او به گفت و گوی تلفنی می پر دازد.

خواربار: زنان: معمولا زنان قبل از خروج از خانه به قصد خرید. ابتدا لیستی از مواد و وسایل مورد نیازشان تهیه می کنند. مردان: مردان معمولا در امر خرید ان قدر تعلل می ورزند که مواد خوراکی داخل یخچال و فریزر به انتها برسند و نوشیدنی ها نصف شوند. سپس قدم به داخل یک فروشگاه می گذارند. ان زمان. اقدام به خرید هر چیزی می کنند که ظاهری فریبنده و مطلوب داشته باشد.  

خوردن غذا در رستوران:مردان:مردان معمولا ان قدر در رستوران های مختلف غذا می خورند تا موجودی داخل کیف پولشان به اتمام برسد.زنان:زنان معمولا فقط زمانی اقدام به خوردن غذا در رستوران می کنند که مطمئن باشند پولی از جیب شان در نمی ایدو فرد دست و دلبازی اقدام به مهمان کردنشان کرده است.

گربه:زنان:زنان به گربه ها عشق می ورزند.مردان:مردان به صورت کلامی. خود را علاقه مند به گربه ها نشان می دهند. ولی به محض انکه زنی رویش را بچرخاند. مرد مخفیانه لگدی حواله گربه میکند!

بچه:زنان:یک مادر همیشه از همه مسایل مربوط به فرزندانش مطلع است.او به خوبی از وقت دکتر. زمان مسابقات ورزشی. غذاهای مورد علاقه. ارزوها. امیدها. وحشت ها. ارتباطات دوستانه و حتی عاشقانه فرزندانش اگاه است. مردان:برخی از پدران اطلاعات بسیار محدود و اندکی از وضعیت فرزندانشان دارند.

 

+ نوشته شده در  شنبه پنجم آبان 1386ساعت 18:57  توسط رومینا  | 

فردا صبح وقتی چشمهای قشنگت را باز می کنی یادت باشه که شب قبل یکی به یاد تو چشمهاشو بسته.

وقتی به دنیا امدم ان قدر جا خوردم که تا دو سال قدرت حرف زدن نداشتم.

دوست خوب داشتن. بهتر از تنهایی و تنهایی بهتر از با هر کس بودن است.

در مرام ما رفیقان . نیست رسم ترک دوست.    عهد با هر کس ببندیم. جانمان در دست اوست.

ما عاشق فهم و ادب و معرفتیم.                      ما خاک قدوم هر چه زیبا صفتیم.

از زشتی کردار دگر خسته شدیم.                    محتاج دو پیمانه معرفتیم.

قلب ادما مثل یک جزیره دور افتاده می مونه. اینکه کی برای اولین بار پا به جزیره می ذاره مهم نیست.

مهم اون کسی است که هیچ وقت جزیره رو ترک نمی کنه.

فقط کسی معنی دلتنگی را می فهمد که طعم وابستگی را چشیده باشد.

دنبال کسی نباش که بتونی باهاش زندگی کنی. دنبال کسی باش که نتونی بدون اون زندگی کنی.

توی دنیا عاشقا چه بی کسن.                         عاشقا عاقبتش خارو خسن

اینارو گفتم برات تا بدونی .                               عاشقی کاری خطرناکه حسن.

فراموش کن چیزی را که نمی توانی به دست اوری و به دست اور چیزی را که نمی توانی فراموش کنی.

نازکترین کتاب منتشر شد. چیز هایی که اقایان در مورد خانم ها می دانند. 

کوتاهترین فاصله برای گفتن دوستت دارم فقط یک لبخنده  

.

نیشتو ببند.

هر وقت تونستی ماست رو سیاه کنی. پای کلاغ رو سفید کنی. اتیشو ببوسی. توی اب نفس عمیقی بکشی... اون وقت می تونم دوستت داشته باشم.

قامتت چون سرو. چشمانت چون اهو. گیسوانت چون ابشاران. ابروانت چون کمند. خلاصه هیچ چیزیت به ادمیزاد نرفته.

خرج کن ولی اصراف نکن. عاشق شو ولی دیوانگی نکن. اسوده باش ولی بی خیالی نکن. حرف بزن ولی وراجی نکن. دوستت دارم ولی پررو نشو.

توی زندگیت هرگز اخم نکن. چون ممکنه یک نفر به لبخند تو زنده باشه.

اشک از لبخند با ارزشتره. چون لبخند رو به هر کسی میتونی هدیه کنی اما اشک رو فقط برای کسی میریزی که نمی خوای از دستش بدی.

می دونی چرا تیم فوتبال بانوان در اکثر جاها تشکیل نمی شود؟ به این دو دلیل:۱ـ هیچ کدام از ۱۱ بازیکن توی زمین. حاضر نمی شن لباس یک جور بپوشن! ۲- عمرا اگر توی بازی دوم. لباس بازی اول رو بپو شن.

ماندیم در کوچه های بی کسی. سنگ قبرم را نمی سازد کسی. مردم. خاکسترم را باد برد. بهترین یارم مرا از یاد برد.

درست است که روزی فراموش می کنی و روز دیگر فراموش می شوی اما بدان فراموش شدگان. فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمی کنند.                                                

                                                                                          این هم از اس ام اس.

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 0:7  توسط رومینا  |